ตอนที่ 46 ผู้ใดจะมาปกป้องนาง

เผยชิ่งอวี่ที่รู้สึกอับอายขายหน้ายิ่งนักกระชากคนไปไว้ด้านหลัง “ยังไม่รีบไปพยุงท่านแม่ลุกขึ้นมาอีกหรือ”

จินซื่อใบหน้าแดงก่ำ ตั้งแต่นางแต่งเข้าจวนโหวติ้งคังมาจนถึงบัดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เผยชิ่งอวี่พูดเสียงดังกับนางเช่นนี้ และยังเป็นครั้งแรกที่นางถูกผู้อื่นหัวเราะเยาะเย้ย

นางมิอาจสะกดกลั้นความเคียดแค้นชิงชังในใจ จึงเอียงศีรษะตวัดสายตามองลู่ซินหรานแวบหนึ่ง

ต้องโทษนางแท้ ๆ!

หากมิใช่เพราะนาง บุตรชายสุดที่รักของนางต้องมีหนทางผ่อนหนักเป็นเบาได้อย่างแน่นอน

และตัวนาง ก็จะไม่ถูกหัวเราะเยาะเย้ยเช่นนี้ยามที่อ้อนวอนขอความเมตตาให้บุตรชาย

ลู่ซินหรานหดตัวไปอยู่ด้านหลังลู่ซินหลานประหนึ่งกระต่ายน้อย บนใบหน้าแสร้งทำเป็นหวาดกลัวอย่างเต็มที่