กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ค่ำคืนนี้ลู่ซินหรานนอนหลับได้อย่างหอมหวานยิ่งนัก ยามตื่นขึ้นมาอีกครา แสงตะวันนอกหน้าต่างก็สว่างจ้าแล้ว นางสะลึมสะลือลุกขึ้นนั่งก่อนจะพลิกตัวลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว
ชุ่ยจู๋กับชุ่ยซีสองคนที่ได้ยินความเคลื่อนไหวอยู่ห้องด้านนอก รีบเลิกม่านยกอ่างน้ำเข้ามา
“เหตุใดพวกเจ้าไม่รีบปลุกข้าให้เร็วกว่านี้เล่า ชั่วยามนี้ไปเข้าเฝ้าคารวะท่านย่าก็สายเสียแล้ว”
“คุณหนู ฮูหยินผู้เฒ่าตั้งใจให้คนส่งคำพูดมาเจ้าค่ะ บอกว่าเมื่อวานทุกคนเหน็ดเหนื่อยกันที่เรือนหรงฮุย วันนี้จึงมิต้องไปเข้าเฝ้าคารวะที่เรือนของท่านเจ้าค่ะ”
ลู่ซินหรานที่ลอบถอนหายใจยาวพลันส่งเสียงดังตุบ ทิ้งตัวล้มลงไปบนเตียงใหม่อีกครา
พอพวกนางกล่าวเช่นนี้ นางก็รู้สึกว่าตนเองง่วงงุนขึ้นมาอีกแล้ว