ตอนที่ 45 ที่แท้เจ้าเป็นบุตรราชาสี่แบบนี้หรือ

ครั้นพวกฮ่องเต้และไทเฮาจากไป จางสุ่ยเอ๋อร์ก็วิ่งโร่เข้ามา

นางดึงมือของลู่ซินหรานพลางเขย่าไปมาด้วยความตื่นเต้นไม่หยุด

“เสี่ยวเอ้อร์เจ้าเก่งเกินไปแล้ว ร้ายกาจยิ่งนัก!”

คำว่าเสี่ยวเอ้อร์คำเดียว ทำให้ลู่ซินหรานดั่งแมวขนพอง ชั่วพริบตาก็กระฟัดกระเฟียดขึ้นมาทันที

“เจ้าสิเสี่ยวเอ้อร์ ทั้งบ้านเจ้าล้วนเป็นเสี่ยวเอ้อร์ บอกแล้วให้เจ้าเรียกชื่อข้า เจ้ายังเป็นเช่นนี้อีกข้าจะมีโทสะแล้วนะ”

จางสุ่ยเอ๋อร์หัวเราะฮ่า ๆ: “ข้าอยู่บ้านก็เป็นลำดับสองนะ เจ้าเรียกข้าจางเสี่ยวเอ้อร์ข้าไม่โกรธแน่นอน”

ลู่ซินหราน: “……”

นางอยากจะบีบคอนางให้ตายยิ่งนัก!

เงาร่างไหววูบ หางตาเหลือบไปเห็นแผ่นหลังของซ่งจวินเยี่ยน นางก็หัวเราะฮิ ๆ ขึ้นมาทันที

“พี่ชายสี่ของเจ้าอยู่ตรงนั้น รีบคว้าโอกาสเข้าสิ”