กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซินหรานยังคงรอนางพูดต่อไป ผลลัพธ์กลับเห็นนางใบหน้าแดงก่ำขึ้นมากะทันหัน มีท่าทางคล้ายจะหมดสติตกใจสิ้นสติไปได้ทุกเมื่อ
นางผุดลุกขึ้นด้วยความตื่นตระหนก รินน้ำชาถ้วยหนึ่งให้ลู่ซินหลานด้วยตนเองแล้ววางไว้ตรงหน้านาง ลังเลอยู่ชั่วครู่จึงตบลงบนแผ่นหลังของนางเบา ๆ
[นางคงไม่หมดสติอยู่ตรงนี้ของข้าหรอกกระมัง? นี่มันแผนการอะไรกัน เหตุใดเล่ห์เหลี่ยมของนางถึงได้มากมายปานนี้ ขนาดข้ายังคิดไม่ถึงเลย?]
[วันนี้นางหากหมดสติสิ้นใจอยู่ตรงนี้ของข้า นางจ้าวจะต้องวิ่งมาอาละวาดเป็นบ้าเป็นหลังแน่ ๆ]
[ทางด้านฮูหยินผู้เฒ่าก็จะต้องคิดว่าข้าโลภมากไม่รู้จักพอจนทนอยู่ร่วมกับนางไม่ได้เป็นแน่]
[แย่แล้ว แย่แล้ว ชีวิตตัวมอดกินข้าวสารคงจะอยู่ต่อไปไม่ได้แม้แต่วันเดียวแล้วกระมัง]