เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อส่งคนกลับไปแล้ว ลู่ซินหรานยืนอยู่ใต้ชายคาอย่างไรก็คิดไม่ตก ไม่รู้ว่าที่ลู่ซินหลานมาที่เรือนของนางมีจุดประสงค์อะไรกันแน่
อีกฝ่ายบอกว่ามีเรื่องจะพูดกับนาง แต่พอถึงเวลาจะพูดกลับคล้ายหายใจไม่ออก ราวกับจะหมดสติล้มพับไปได้ทุกเมื่อ
สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ แล้วก็เดินจากไปตรง ๆ เช่นนี้...
คนผู้นี้มาหานางทำอะไรกัน?
คงมิใช่เพียงเพื่อมาหยอกเล่นกับนาง แล้วปล่อยให้ข่าวที่ว่านางเกือบจะหมดสติอยู่ที่นี่แพร่ออกไป เพื่อให้นางจ้าวและคนพวกนั้นยิ่งรังเกียจนางหรอกนะ?
เมื่อนึกถึงเล่ห์เหลี่ยมและแผนการของนางเอกในนิยายต้นฉบับ นางก็อดมิได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ มันใช่ว่าจะเป็นไปมิได้เสียหน่อย!
นางค่อย ๆ ขยับกายเข้าไปในห้อง มองของว่างและน้ำชาบนโต๊ะที่ยังมิได้เก็บไป ล้างมือเสร็จก็กลับมานั่งลงหน้าโต๊ะอีกครั้ง