กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
รายละเอียดจุดนี้มีเพียงลู่ซินหลานคนเดียวที่สังเกตเห็น ส่วนนางจ้าวที่อยู่ข้างกายนางยังคงเคียดแค้นที่มโนธรรมของแม่นมฉินถูกสุนัขกินไปเสียแล้ว
ลู่ซินหลานดึงนางไว้พลางรู้สึกเหนื่อยล้าทางใจ “ท่านแม่ แม่นมฉินยังแตะต้องไม่ได้ ทางด้านฮูหยินโจวท่านคิดไว้หรือยังว่าจะไปมาหาสู่กับนางอย่างไรต่อไป”
“ไปมาหาสู่รึ นางทำกับข้าเช่นนั้น ข้ายังมีอะไรกันต้องไปมาหาสู่กับนางอีก!”
นางจ้าวยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห เมื่อคิดว่าหลายปีมานี้ตนทุ่มเทใจมองอีกฝ่ายเป็นสหายสนิทวัยเยาว์ที่แนบชิดที่สุด ก็แทบจะทนไม่ไหวอยากพุ่งไปจวนตระกูลโจวเพื่อฉีกฟางซู่ซินทั้งเป็นเสียเดี๋ยวนี้
นางยิ่งคิดก็ยิ่งโทสะพลุ่งพล่าน กระทั่งที่ลู่ซินหรานเพิ่งกล่าวว่านางโง่เขลาเมื่อครู่ก็ยังไม่นำพา