กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
ตอนที่ 244 กลับไปแล้ว พวกเราแต่งงานกันเถอะ!
ผ่านค่ำคืนที่ชวนฝันมาราวกับภาพลวงตา ในที่สุดทุกคนก็มายืนอยู่หน้าจุดตรวจความปลอดภัย ต่างรู้สึกแปลกแยกไม่คุ้นเคยราวกับเวลาผ่านไปเนิ่นนาน เส้นประสาทที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงเล็กน้อย ความยินดีที่รอดชีวิตมาได้ผสมปนเปกับความหวาดผวา แปรเปลี่ยนเป็นความตื่นเต้นประหลาดและความกระหายที่จะระบายความในใจ
“ให้ตายสิ ขาฉันยังสั่นอยู่เลย...” เส้าเยวียนเยวียนตบอกตัวเอง ใบหน้าเล็กยังคงซีดขาวเล็กน้อย “ทั้งถูกลักพาตัว ทั้งถูกยอดมวิถีไล่ล่า แถมคอนเสิร์ตยังเกิดจลาจลอีก... ชั่วชีวิตนี้ฉันไม่เคยเจอเรื่องตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อนเลย!”
ทว่าหวังชิงหว่านกลับฟื้นตัวได้เร็ว เริ่มกลับมากระโดดโลดเต้นได้อีกครั้ง เธอควงแขนเฉินลู่อัน แม้ยังขวัญผวาแต่ก็แฝงความภาคภูมิใจเล็ก ๆ “นั่นสิ! ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าหนังฟอร์มยักษ์ฮอลลีวูดเสียอีก! วันหน้าตอนพวกเราแก่เฒ่านั่งบนเก้าอี้โยก จะเอาเรื่องราววันนี้ไปเล่าให้หลาน ๆ ฟัง! รับรองว่าพวกเขาต้องฟังจนอ้าปากค้างแน่!”
จี้เฉินอวี๋ยิ้มอย่างอ่อนโยน พลางจัดสาบเสื้อที่หลุดลุ่ยเล็กน้อยให้เข้าที่ “จริงด้วย... ตราตรึงไปชั่วชีวิตจริง ๆ หวังแค่ว่าคราวหน้าจะไม่มีเรื่องตื่นเต้นแบบนี้อีกนะ”