บทที่ 126 ผู้กองยิ้มทีไร เรื่องซวยมาเยือนทุกที!

บทที่ 126 ผู้กองยิ้มทีไร เรื่องซวยมาเยือนทุกที!

พริบตาเดียว เวลาผ่านไปห้าวัน

ในช่วงนี้ หลินรุ่ยพานักเรียนกระโดดร่มอย่างน้อยวันละสิบห้าครั้ง

พวกเขาฝึกฝนแทบทุกหลักสูตรของทหารพลร่มจนครบถ้วน แถมยังคิดค้นวิธีโดดแบบเฉพาะตัวขึ้นมาอีกด้วย

อย่างเช่นจิงซือเหว่ยกับหวังเซิ่ง สองคนนี้เพื่อแข่งกันว่าใครจะถึงพื้นได้เร็วกว่า ถึงขั้นกล้าใช้มีดตัดสายร่มทิ้งดื้อๆ ตอนที่เหลือระยะห่างจากพื้นดินเพียงสิบเมตร แล้วม้วนตัวลงพื้นทันที

การกระทำนี้ไม่เพียงแต่ทำให้นักเรียนคนอื่นอึ้งจนตาค้าง แม้แต่ถงซิ่งและวั่นนั่วที่ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ยังตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก