บทที่ 125 ตามผู้กองไป ฉี่ราดวันละสามรอบ

บทที่ 125 ตามผู้กองไป ฉี่ราดวันละสามรอบ

"ช่วยด้วย!"

"ไม่อยากตาย!"

เสียงร้องโวยวายของพลทหารใหม่ดังระงมไปทั่วท้องฟ้า

จิงซือเหว่ยที่ดิ่งลงมาเป็นคนแรก ตอนนี้เหลือระยะห่างจากพื้นไม่ถึงหนึ่งร้อยห้าสิบเมตร

ระยะขนาดนี้ แม้แต่หน่วยรบพิเศษยังไม่กล้าเสี่ยง คุมไม่ดีมีหวังโหม่งโลกตายแน่

จิงซือเหว่ยขวัญหนีดีฝ่อจนแทบจะฉี่ราดกางเกง พอมองพื้นดินที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ นี่เป็นครั้งแรกที่สัมผัสถึงความกลัวว่าจะต้องร่วงลงไปกระแทกพื้นจริงๆ

"แม่จ๋า!" จิงซือเหว่ยแผดเสียงร้องลั่น

จังหวะนั้นเอง หลินรุ่ยกระตุกร่มของตัวเอง ร่างพุ่งทะยานขึ้นสูงตามแรงเฉื่อย

พลางยกมือขวาขึ้น