บทที่ 30 ผู้อำนวยการเดือด พวกแกกินกระสุนเข้าไปหรือไง

บทที่ 30 ผู้อำนวยการเดือด: พวกแกกินกระสุนเข้าไปหรือไง?

ยามเย็น ฝนห่าใหญ่หยุดตกเสียที

เหล่านักเรียนต่างหมดแรงถึงขีดสุด นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นหญ้าแฉะๆ ไม่แม้แต่จะมีแรงกระดึ๊บตัวขึ้นมา

"ผู้กองครับ ไม่... ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวจริงๆ!" ซุนหนานหอบหายใจรุนแรง "วันนี้วันเดียว ผมคนเดียวปาเข้าไปเกือบพันนัด วิ่งวิบากไปตั้งหลายร้อยรอบ ผม... ผมจะตายแล้ว ตายจริงๆ แล้วนะ!"

เซียวหยวนตงจ้องมองท้องฟ้าด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก "ผู้กอง ฝังผมทีเถอะ ผมขยับตัวไม่ไหวแล้ว!"

หลินรุ่ยเฝ้ามองทุกคนที่นอนหมดสภาพด้วยรอยยิ้มพอใจ

ตามกฎการฝึก เขาได้เค้นขีดจำกัดของพวกนี้ออกมาถึงสองรอบแล้ว

แม้จะรู้ดีว่าหากเค้นเพิ่มอีกหน่อย พวกมันยังเข้าสู่ขีดจำกัดถัดไปได้อีก