กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 29 สภาพจิตใจพังทลาย พวกเราไม่อยากยิงปืนอีกต่อไปแล้ว!
เมื่อเห็นพวกจิงซือเหว่ยเดินต้วมเตี้ยมกลับมา ปู้เฉาที่รอจนทนไม่ไหวรีบตะโกนลั่น "เดินให้มันเร็วๆ หน่อยสิวะ อืดอาดยังกับคนท้องผูก!"
"เมื่อกี้ยังวิ่งฉิวอยู่เลยไม่ใช่เหรอ ล้มก้นจ้ำเบ้าพร้อมกันหมดยกแก๊งหรือไง?" หวังเซิ่งมองกลุ่มคนตรงหน้าด้วยความหงุดหงิด
พวกจิงซือเหว่ยต่างพากันมองอีกฝ่ายราวกับมองคนปัญญาอ่อน พลางคิดในใจว่าพวกกูก็อยากเดินให้เร็วอยู่หรอก แต่ขามันไม่รักดีก้าวไม่ออกเองต่างหากเล่า
อีกอย่าง ที่เดินช้าก็เพื่อช่วยถ่วงเวลาให้ทุกคนไม่ใช่หรือไง?
พวกเขารู้ซึ้งแก่ใจดีว่าหลินรุ่ยเพิ่งแสดงฝีมือระดับพระกาฬ แถมยังเป็นการโชว์ตอกหน้าตอนที่พวกตนตั้งข้อกังขาอีกด้วย