บทที่ 31 ปฏิเสธไม่ได้เลยจริงๆ ว่าฉันเป็นครูฝึกอัจฉริยะ

บทที่ 31 ปฏิเสธไม่ได้เลยจริงๆ ว่าฉันเป็นครูฝึกอัจฉริยะ

เช้าวันต่อมา รถบรรทุกสองคันขับเข้ามาในวิทยาลัยป้องกันประเทศ

คนที่คุมรถมายังคงเป็นร้อยเอกคนเดิมที่เคยมาส่งเครื่องกระสุน พอเห็นหลินรุ่ยก็แสดงสีหน้าเลื่อมใสออกมาเต็มเปี่ยม

"น้องชาย เอ็งนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ ว่ะ!" ร้อยเอกชูนิ้วโป้ง "วิทยาลัยอื่นเขาฝึกทหารจนจบหลักสูตรยังใช้กระสุนไม่ถึงสองคันรถเลย เอ็งวันเดียวซัดไปคันรถเต็มๆ?"

"แถมยังทำให้ผู้อำนวยการเซ็นอนุมัติส่งมาเพิ่มให้อีกสองคันรถด้วย!"

ร้อยเอกถามอย่างมีลับลมคมใน "มีเส้นสายข้างบนหรือเปล่า? หรือว่าที่บ้านมีคนเป็นใหญ่เป็นโตกันแน่?"