บทที่ 28 กลัวจนแทบฉี่ราด นี่สิถึงเรียกว่าวิถีกระสุนของจริง

บทที่ 28 กลัวจนแทบฉี่ราด นี่สิถึงเรียกว่าวิถีกระสุนของจริง

เมื่อเห็นหลินรุ่ยแบกปืนเดินไปหยุดอยู่ที่ระยะสองร้อยเมตร เหล่านักเรียนต่างพากันจ้องเขม็งด้วยความลิงโลด

"ตาเฒ่าโรคจิตคิดว่าพวกเราไม่รู้อะไรเลยหรือไง? สภาพอากาศสุดขั้วแบบนี้ ระยะห้าสิบเมตรยังไม่แน่ว่าจะยิงถูกเป้าเลย แต่นี่จะยิงกระป๋องเหล็กในระยะสองร้อยเมตรเนี่ยนะ แค่มองก็คงไม่เห็นอะไรแล้วมั้ง!"

"คราวนี้แหละตาเฒ่าโรคจิตได้หน้าแตกยับแน่ โชว์สาธิตครั้งแรกก็ได้กลายเป็นตัวอย่างที่แย่ซะแล้ว คราวนี้พวกเรามีข้ออ้างเอาคืนมันแล้ว!"

ทุกคนต่างรอคอยด้วยความตื่นเต้นที่จะเห็นหลินรุ่ยพลาดท่า

ทว่าในขณะนี้ หลินรุ่ยได้เปิดใช้งานทักษะเนตรอินทรีเป็นที่เรียบร้อย

ระยะห่างสองร้อยเมตรถูกย่อส่วนลงมาในทันที