บทที่ 163: ถึงเวลาก็กิน ถึงเวลาก็ดื่ม

บทที่ 163: ถึงเวลาก็กิน ถึงเวลาก็ดื่ม

กู้ชิงฮวนถามคนเฝ้าประตูว่า “เมื่อวานร่างกายข้าไม่สู้ดี เช้านี้ยังฝืนสังขารมาคารวะทั้งที่ป่วยอยู่”

“ฮูหยินผู้เฒ่าไม่คิดจะดูแลกันสักหน่อยหรือ? นางไม่กลัวหรือว่าโรคเก่าของข้าจะกำเริบจนข้าตายอยู่ที่นี่ แล้วนำพาความอัปมงคลมาให้?”

“มีขอรับ ฮูหยินผู้เฒ่าสั่งไว้ว่า หากอนุภรรยากู้หิว ก็รับประทานขนมกับดื่มน้ำชาได้”

“แต่ฮูหยินผู้เฒ่าก็กล่าวไว้เช่นกันว่า การเข้าเยี่ยมคารวะเป็นกฎระเบียบและธรรมเนียม และผู้มาคารวะต้องมีความเลื่อมใสจากใจ ดังนั้นระหว่างคารวะห้ามนั่ง รวมถึงห้ามรับประทานขนมและดื่มน้ำชาด้วย”

“ได้ ฮูหยินผู้เฒ่าสั่งไว้เช่นนั้น ก็ทำตามนั้นเถิด”

จากนั้นนางก็กล่าวกับสาวใช้ตัวน้อยข้างกายว่า “เจ้าไปขอเนื้ออย่างน่องไก่กับซี่โครงแกะจากห้องครัวมาสักหน่อย ข้าหิวแล้ว”