บทที่ 162: การทำร้ายซึ่งกันและกัน

บทที่ 162: การทำร้ายซึ่งกันและกัน

ในเมื่อนางเองก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ เช่นนั้นก็ทำหน้าที่ของตนให้ดีเถิด

กู้ชิงฮวนคิดว่า ฮั่วโส่วเจียงอยู่ในสนามรบ ย่อมต้องอาศัยเสบียงอาหารจากแนวหลังส่งมาอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย

ส่วนนางมีหนทางหาเงิน นางสามารถหาเงินให้ฮั่วโส่วเจียงได้

ทว่านางมิใช่คนโง่ การมอบสูตรสุราให้เขา ก็เท่ากับหักลบกับร้านค้าที่ฮั่วโส่วเจียงมอบให้นางกับลูกไปแล้วในใจ

อีกอย่าง สุราเป็นสิ่งที่ยุ่งยากเกินไป ทั้งการผลิตและการดำเนินกิจการล้วนสิ้นเปลืองเวลาแรงงาน ตอนผลิตยังต้องจัดซื้อเสบียงอาหารจำนวนมาก นำไปต้มและหมักเป็นเวลานาน สุดท้ายเมื่อนำสุราที่หมักได้ออกขาย ก็ยังต้องจัดการเรื่องใบอนุญาตและสิทธิ์ในการประกอบกิจการอีกสารพัด

สู้ไม่ทำเองเสียเลย แล้วมอบให้ฮั่วโส่วเจียง อย่างน้อยก็ช่วยเขาได้

กู้ชิงฮวนไปหาพ่อบ้านและบอกความคิดของนางให้เขาฟัง