กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 164: เยาะเย้ยถากถางกัน
“ตอนพบข้าครั้งแรก เขาบอกว่าข้าลำบากมามาก ต่อจากนี้เมื่อมีเขาอยู่ เขาจะคุ้มครองข้ากับลูกทั้งสองคน”
“ชื่อเสียงน่ะ ขอเพียงแม่ทัพเชื่อใจข้า ข้าก็ไม่ต้องแบกรับภาระเพราะชื่อเสียง อย่างไรเสียข้าก็เป็นสตรีของเขา ขอแค่เขาเชื่อใจข้าก็พอแล้ว”
“ส่วนเรื่องบนเตียงของพวกเรา ก็ไม่ต้องให้เจ้ามาเป็นห่วง”
“ครอบครัวสี่คนของเรานอนบนเตียงเดียวกัน แม่ทัพโอบกอดข้ากับลูก ๆ หลับไปด้วยกัน ข้าก็พอใจแล้ว”
“คุณหนูลูกพี่ลูกน้องยังไม่ออกเรือน ก็อย่ามัวแต่จับจ้องเรื่องในห้องของพี่ชายลูกพี่ลูกน้องนักเลย เดี๋ยวผู้คนจะพากันคิดไปไกลและเข้าใจผิดได้”
เมื่อฉู่โหรวเอ๋อร์ได้ยินกู้ชิงฮวนพูดว่าฮั่วโส่วเจียงห่วงใยนาง ในใจก็พลุ่งพล่านด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง
นางชอบฮั่วโส่วเจียงมาตั้งแต่เด็ก ทว่าเขามีให้แต่น้ำใจต่อญาติผู้น้อง ไม่มีใจเป็นอื่น