บทที่ 154: ฮูหยินผู้เฒ่าฮั่วกลับจวน

บทที่ 154: ฮูหยินผู้เฒ่าฮั่วกลับจวน

กู้ชิงฮวนเป็นเพียงอนุภรรยา ไม่มีสิทธิ์เรียกฮูหยินผู้เฒ่าว่าแม่หรือท่านแม่ จึงได้แต่เรียกนางว่าฮูหยินผู้เฒ่า

แม้ฮั่วโส่วเจียงจะไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนี้กับนาง ทว่าในฐานะอนุภรรยาของเขา กู้ชิงฮวนย่อมรู้ว่าควรวางตัวอย่างไร

ดังนั้น หลังคำนับและกล่าวทักทายแล้ว กู้ชิงฮวนก็คิดจะก้าวเข้าไปประคองนางเช่นเดียวกับผู้อื่น พร้อมกล่าวถ้อยคำแสดงความห่วงใยทำนองว่าเดินทางเหน็ดเหนื่อยแล้ว

ทว่ากู้ชิงฮวนเพิ่งคิดจะก้าวเข้าไป ฮูหยินผู้เฒ่าฮั่วก็สะบัดมือแล้วเดินจากไปทันที ไม่เปิดโอกาสให้นางแม้แต่น้อย ทั้งยังไม่ปรายตามองนางเลย

ครานี้เอง กู้ชิงฮวนจึงเห็นว่าผู้ที่กลับมาพร้อมกันยังมีเกี้ยวเล็กอีกคัน และมีหญิงสาวอ่อนวัยหน้าตางดงามผู้หนึ่งก้าวลงมา นางเข้ามารับหน้าที่ประคองคนอย่างคล่องแคล่วราวกับคุ้นเคยเป็นอย่างดี