บทที่ 155: ตบหน้าตรง ๆ

บทที่ 155: ตบหน้าตรง ๆ

กู้ชิงฮวนไม่คุกเข่าอีกต่อไป นางลุกขึ้นยืนทันที

ที่ก่อนหน้านี้นางคำนับอยู่ได้ตลอด ก็เพราะฐานะของอีกฝ่าย การคำนับและกล่าวทักทายตามธรรมเนียมเป็นสิ่งที่นางปฏิเสธไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่กู้ชิงฮวนได้พบมารดาของฮั่วโส่วเจียง นางจึงวางตัวอ่อนน้อมลง เพราะอย่างไรอีกฝ่ายก็นับเป็นผู้อาวุโสของนาง และเป็นท่านย่าของเด็กทั้งสอง

ให้นางคำนับ นางอดทนสักหน่อยก็พอแล้ว นางคิดว่าตนวางตัวอ่อนน้อมถึงเพียงนี้ อีกฝ่ายคงไม่ถือสา ที่ไหนได้ นี่กลับเป็นคนที่ได้คืบจะเอาศอก เห็นนางรังแกง่ายจึงคิดจะเหยียดหยามนาง

ทันทีที่กู้ชิงฮวนลุกขึ้น นางก็ตบหน้าชุ่ยเวยโดยตรง

ดูท่านางจะเหมาะกับการลงมือโดยตรงจริง ๆ แม้จะเพียงตบสาวใช้คนหนึ่ง แต่อารมณ์ของนางก็ปลอดโปร่งขึ้นมาก รู้สึกสบายใจไม่น้อย