บทที่ 153: ฝากตัวเป็นศิษย์

บทที่ 153: ฝากตัวเป็นศิษย์

ผู้อำนวยการรินน้ำชาให้นางด้วยตนเอง ก่อนกล่าวว่า

“สถานการณ์บีบบังคับ ข้าเองก็จำต้องทำเช่นนี้ ขออนุภรรยากู้อย่าได้ถือโทษ”

กู้ชิงฮวนสูดลมหายใจเข้าลึก สือตงถูกกลั่นแกล้งมานานถึงเพียงนี้ แล้วนางจะหายโกรธได้อย่างไร ในเมื่อผู้อำนวยการกลับยืนมองอย่างเย็นชา? นอกจากนี้ นางกับสือตงยังถูกใช้เป็นเครื่องมืออีกด้วย

“สือตงยังเด็กในฐานะศิษย์ ความคิดอ่านยังไม่เติบโตพอ หากต้องพบเจอเรื่องเช่นนี้ เกรงว่าจะส่งผลต่อเขาในภายภาคหน้า ผู้อำนวยการใช้เด็กคนหนึ่งเป็นเครื่องมือถึงเพียงนี้ กลับไม่รู้สึกละอายใจแม้แต่น้อย ช่างเปิดหูเปิดตาข้ายิ่งนัก”

“สือตงเป็นเด็กที่มีจิตใจเข้มแข็ง อีกทั้งเรื่องนี้ข้าเองก็มีความเห็นแก่ตัวอยู่บ้าง ที่ทำไปก็เพื่อไม่ให้ฮั่วจือเหิงไปก่อความเดือดร้อนแก่ศิษย์ในสำนักศึกษาอีก”