บทที่ 152: ไล่ออกจากสำนักศึกษาหรือขอโทษ

บทที่ 152: ไล่ออกจากสำนักศึกษาหรือขอโทษ

ที่แท้พวกเขามายังสำนักศึกษาเพื่อทวงความเป็นธรรม เพราะบุตรของตนถูกอีกฝ่ายทำร้ายจนบาดเจ็บ

ทว่าพวกเขากลับไม่คิดเลยว่าครั้งนี้จะเตะถูกแผ่นเหล็กเข้าเสียแล้ว

ในใจพวกเขายังนึกโทษสือตงอีกด้วย หากมีผู้หนุนหลัง เหตุใดจึงไม่แสดงออกมา? หากรู้ว่าเด็กของเขาเป็นคนที่แตะต้องไม่ได้ พวกเขาจะกล้ารังแกเด็กคนนั้นหรือ?

สองสามีภรรยายังไม่ทันกล่าวสิ่งใด ผู้อำนวยการก็กล่าวต่อว่า:

“ผู้ที่ถูกฮั่วจือเหิงรังแกคือบุตรบุญธรรมนอกสกุลที่แม่ทัพฮั่วเพิ่งรับเป็นบุตรบุญธรรม ดังนั้นข้าจึงกล่าวว่านี่เป็นความขัดแย้งภายในตระกูลฮั่ว อีกทั้งยังเป็นเรื่องระหว่างเด็กด้วย ไม่เหมาะจะให้ทางการเข้ามายุ่งเกี่ยว”

กู้ชิงฮวนไม่ใส่ใจว่าจะต้องแจ้งทางการหรือไม่ ทว่าเด็กจำเป็นต้องได้รับความเป็นธรรม และอีกฝ่ายต้องขอโทษ

“หากผู้อำนวยการไม่ต้องการแจ้งทางการ ข้าก็ไม่ถือสา แต่เรื่องที่สือตงถูกกลั่นแกล้งในสำนักศึกษา ผู้อำนวยการคิดจะจัดการอย่างไร?”