บทที่ 103: แกะอ้วน

บทที่ 103: แกะอ้วน

กู้ชิงฮวนแก้เชือกที่ผูกม้าออก แล้วปล่อยให้มันไปเล็มหญ้าเอง บริเวณใกล้เคียงไม่มีหมู่บ้านหรือไร่นา จึงไม่ต้องกลัวว่าม้าจะไปกัดกินพืชผล

รถม้าพลิกตกไปข้างทาง ไม่ได้กีดขวางเส้นทาง กู้ชิงฮวนจึงไม่ได้ใส่ใจ

กู้ชิงฮวนเดินไปนั่งข้างเด็ก ๆ ที่กำลังห่อเหี่ยว นางนั่งแหมะลงกับพื้นโดยไม่สนใจภาพลักษณ์แม้แต่น้อย

วันนี้ช่างเป็นวันที่เหน็ดเหนื่อยจริง ๆ กู้ชิงฮวนรู้สึกว่าตนเองล้าเหลือเกิน เพียงยืนอยู่ก็ยังเหนื่อยจนแทบอยากทิ้งตัวลงนอนกับพื้นแล้วหลับให้เต็มอิ่ม

ยังดีที่ตอนต้มยาเมื่อยามเที่ยง พวกนางได้กินอาหารเพิ่ม ไม่เช่นนั้นตอนนี้คงทั้งเหนื่อยทั้งหิวและย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิม

กู้ชิงฮวนหยิบยารักษาบาดแผลออกมา แล้วบอกให้เด็ก ๆ ช่วยกันทายาและนวดคลายเลือดคั่งให้กัน