บทที่ 102: ปล้นชิง

บทที่ 102: ปล้นชิง

นางพุ่งตัวไปข้างตะกร้าสานจากเถาวัลย์ ร่างทั้งร่างปกป้องด้านบนของตะกร้าไว้ พลางกอดตะกร้าสานจากเถาวัลย์แน่นด้วยสองมือ ไม่ให้เด็กทั้งสองกระเด็นออกมา

ทว่าพื้นที่ภายในรถม้าคับแคบเกินไป หน้าผากของกู้ชิงฮวนจึงกระแทกเข้ากับตัวรถอย่างแรง

หัวไหล่ของนางก็เช่นกัน ขณะที่ความเจ็บตรงหน้าผากยังไม่ทันบรรเทา ร่างกายกลับถูกแรงสั่นไหวของรถม้าทำให้ล้มลงอีก หัวไหล่กระแทกพื้นอย่างแรงจนเจ็บเสียจนตาพร่ามัว

กู้ชิงฮวนกอดตะกร้าสานจากเถาวัลย์ไว้ ก่อนจะกระเด็นออกมานอกรถม้าพร้อมกับข้าวของภายในตัวรถ ความเจ็บปวดทำให้นางรู้สึกอยู่ชั่วขณะหนึ่งว่าตนเองกำลังจะตาย

บาดแผลบนหน้าผากทำให้นางมึนงง สมองพร่าเลือนจนแทบไม่ได้สติ ทว่าความเจ็บจากหัวไหล่กลับทำให้นางสะดุ้ง จึงจำต้องฝืนเรียกสติกลับคืนมา

กู้ชิงฮวนยังไม่ทันตั้งตัว ก็รู้สึกว่ามีคนกำลังดึงตะกร้าสานจากเถาวัลย์ใต้ร่างนาง