เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 รับอุปการะเสี่ยวชวน
"อิงจื่อ ทำอะไรกันน่ะ อ้าว นั่นเสี่ยวชวนไม่ใช่เหรอ" เมียของอู๋เฉิงจงคล้องตะกร้าหญ้าสดเดินมาถึงหน้าประตูรั้วบ้านพอดี จึงเอ่ยทักทายยิ้มๆ
มู่อิงยิ้มตอบ มือเล็กๆ ของเจิ้งเสี่ยวชวนออกแรงดิ้นจะสะบัดหนี เธอจึงกระชับมือแน่นขึ้น แล้วพาเด็กชายเดินเชิดหน้าผ่านหน้าบ้านอีกฝ่ายไป
"ไอ้หนูเจิ้งเสี่ยวชวนคงไปขโมยของบ้านเธออีกล่ะสิ เด็กคนนี้นี่จริงๆ เลย ตัวแค่นี้ก็ทำตัวไม่ดีเสียแล้ว โตขึ้นคงไม่แคล้วเป็นโจรเป็นขโมย จะทำยังไงกันล่ะเนี่ย"
เสียงพูดลอยลมดังไล่หลังมา มู่อิงรู้สึกได้ทันทีว่ามือเล็กในอุ้งมือของเธอดิ้นรนรุนแรงกว่าเดิม
หัวใจของมู่อิงเจ็บแปลบ เด็กมันหิวโซขนาดนั้น ถ้าไม่ขโมย จะให้เขานอนรอความตายหรือไง เธอชะงักฝีเท้า กำมือเล็กนั้นไว้แน่นแล้วพาเด็กทั้งสองหมุนตัวเดินย้อนกลับไปหยุดยืนตรงหน้าเมียของอู๋เฉิงจงอีกครั้ง