เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 มากับพี่เถอะ
ต่อให้คืนนี้มืดมิดแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องถึงรุ่งเช้าอยู่ดี
"พ่อเจ้าตัวเล็ก วันนี้จะขึ้นเขามู่อี้จริงๆ เหรอ" ซุนเสี่ยวเหม่ยถามเสียงหวั่นๆ "รอดูอีกสักสองวันดีไหม"
"เรารอได้ แต่หมูป่ามันรอได้ที่ไหน ขืนช้าไปจนมันย้ายถิ่น ก็เสียเที่ยวเปล่าๆ ไหนจะเรื่องพี่ใหญ่เกิ่งกับเจิ้งหยางอีก รอไม่ได้หรอก ต้องรีบไปล่าหมูป่ามาแลกคูปองอาหารไปวิ่งเต้น จะได้ช่วยพวกเขาสองคนพ่อลูกออกมา" มู่หย่วนซานนั่งบนม้านั่งเตี้ย ก้มหน้าลับมีดปลายแหลมยาวครึ่งฉื่อกับหินลับมีดอย่างตั้งอกตั้งใจ
ซุนเสี่ยวเหม่ยเม้มปากเงียบ กลืนความกังวลลงคอไป
"แล้วอิงจื่อกับจวินเป่าล่ะ" พอมีดแหลมคมกริบ มู่หย่วนซานก็หยิบพลั่วขึ้นมาตรวจดูความเรียบร้อยต่อ พลางเอ่ยถามลอยๆ
"ข้าวยังไม่ทันกิน อิงจื่อก็จูงมือน้องออกไปข้างนอกแล้ว ทำตัวลับๆ ล่อๆ ไม่รู้ไปทำอะไรกัน" ซุนเสี่ยวเหม่ยพูดอย่างลังเล "หรือว่าจะแอบไปหาเจิ้งหยาง พ่อเจ้าตัวเล็ก คุณรู้สึกไหมว่าอิงจื่อเปลี่ยนไป ดูเหมือนจะ... รู้ความขึ้นเยอะเลยนะ"