เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 ความตั้งใจอยากเป็นทหาร
พอตกเที่ยง เจิ้งเสี่ยวชวนก็เดินหัวฟูโผล่มาจริงๆ
"ตลอดช่วงเช้าเหลียงจิ้งแทบไม่ได้ลงไปทำงานในนาเลยครับ เอาแต่นั่งพักอยู่บนคันนา แต่ก็ไม่ได้แอบไปไหน พอเลิกงานก็เดินตรงกลับบ้านไปทำกับข้าว ผมยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูบ้านนางพักใหญ่ เห็นนางไม่ออกมาแน่แล้วถึงได้มานี่"
รายงานอย่างจริงจัง ถ้อยคำชัดเจนฉะฉาน
มู่อิงลูบหัวเขาเบาๆ แล้วยกนิ้วโป้งให้
เจิ้งเสี่ยวชวนฉีกยิ้มกว้าง เสียดายที่ฟันเหลืองอ๋อย รอยยิ้มเลยดูไม่สดใสเท่าที่ควร
ซุนเสี่ยวเหม่ยยิ้มแย้มยกกับข้าวมาวางบนโต๊ะ มีผัดกุยช่ายหนึ่งชาม น้ำแกงซีอิ๊วใส่ใบกระเทียมหนึ่งชาม และหมั่นโถวแป้งธัญพืชหยาบอีกหนึ่งกระจาด "เสี่ยวชวน คิดเสียว่าบ้านป้าเป็นบ้านตัวเอง ไม่ต้องกลัว ป้าคำนวณเสบียงไว้แล้ว เพิ่มปากท้องเราอีกคนไม่มีปัญหา"
"เสี่ยวชวน กินสิ" มู่หย่วนซานหยิบหมั่นโถวส่งให้เจิ้งเสี่ยวชวน
"นายอายุน้อยกว่าฉัน ต่อไปนี้ต้องเรียกฉันว่าพี่" มู่จวินเป่าจ้องเจิ้งเสี่ยวชวนเขม็ง พูดอย่างจริงจัง "นายเป็นน้องชายของฉันแล้วนะ"
"พี่ครับ" เจิ้งเสี่ยวชวนถือหมั่นโถวยิ้มแฉ่ง "ขอบคุณครับลุงหย่วนซาน ป้าเสี่ยวเหม่ย"