กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 980 เจ้ารู้ ข้ารู้ ผู้อื่นไม่รู้
ในใจเจี้ยนอู่เกิดความหวาดหวั่นขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ เมื่อคืนเขาไม่เพียงฝันเห็นภาพวาดของจางเจา
แม้กระทั่งยังได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์จริง ณ ลานเล็ก ๆ ในหนงชิงหลี่ เขาเรียกหญิงชราที่มองใบหน้าไม่ชัดว่า “ย่า”
“กระหม่อมไม่ทราบ แต่ฝ่าบาททรงกระทำเช่นนี้ ย่อมมีเหตุผลของพระองค์”
เซียวเหยามองเจี้ยนอู่นิ่ง ๆ ครู่ใหญ่ก่อนเอ่ยว่า “หากมีเวลา เจ้าก็ไปเยี่ยมจางเจาบ่อย ๆ”
ใหัเขาไปเยี่ยมจางเจาหรือ?
หัวใจเจี้ยนอู่เต้นระรัว หัวเข่าของเขางออยู่หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้คุกเข่าลง
เขารู้สึกว่า—
คนที่เป็นหลี่ม่อคือตัวเขาเอง!