กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 981 ข้าต่างหากคือหลี่ม่อ
หลังเจี้ยนอู่ออกจากห้องทรงพระอักษร ถังอันก็ยืนรอเขาอยู่ด้วยรอยยิ้ม
เจี้ยนอู่ประสานหมัด “หัวหน้าขันทีถัง”
ถังอันยิ้ม “ท่านเซียว ฝ่าบาททรงรับสั่งไว้แล้ว เช่นนั้นก็ไปกับข้าเถิด”
“ขอรับ รบกวนหัวหน้าขันทีถังแล้ว”
เจี้ยนอู่ใจคอไม่สงบ นางต้องรู้อะไรบางอย่างแน่ เมื่อครู่เขาจึงไม่ได้คิดไปเอง และเพราะไม่อยากทำให้ความตั้งใจดีของจางเจาต้องสูญเปล่า เขาจึงลังเล
“หัวหน้าขันทีถัง...”
“หืม?”
ถังอันกอดไม้ปัดหางม้า หันกลับมามองเจี้ยนอู่ “มีอะไรหรือ ท่านเซียว?”
เจี้ยนอู่มองถังอัน ลำคอของเขาราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว ตอนนี้พูดอะไรไปจะมีประโยชน์หรือ?