กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 979 เจ้าหัวเราะอะไร?
สัมผัสเย็นเยียบเจืออุ่นนั้นทำให้ฝ่ามือของนางชาหนึบ ข้างหูมีเพียงเสียงลมหายใจชวนให้ใจสั่นของเขา
“อาอิงคนดี ช่วยข้าดูหน่อยได้หรือไม่…”
เซี่ยอิงทนมองต่อไปไม่ไหว นางโบกมือคราหนึ่ง เชิงเทียนเล่มหนึ่งก็ดับลง “เจ้าช่างสำมะเลเทเมานัก”
เซียวเฉินเพียงยิ้ม ไม่ได้โต้แย้ง
จากนั้นสามีภรรยาทั้งสองก็สะบัดแขนเสื้อพร้อมกัน ในโถงบรรทมจึงเหลือเพียงเชิงเทียนที่อยู่ไกลที่สุดเล่มเดียวซึ่งยังส่องแสง
แสงวูบไหวนั้นสลัวจนแทบมองอะไรไม่เห็น
เซียวเฉินเอ่ยวาจาสองแง่สองง่าม “อาอิงดีเหลือเกิน อาอิงเองก็คิดเช่นกัน”