เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 348 ของลับจากเมืองหลวงกับเครื่องหีบฝ้าย
“ท่านจวิ้นอ๋อง มีของด่วนส่งมาจากเมืองหลวงขอรับ!”
คนบนกำแพงเมืองได้ยินเสียงตะโกนข้ามคูเมืองมาแล้ว แต่คนส่งสารยังควบม้ามาไม่ถึงหน้าประตูเมืองด้วยซ้ำ
เซียวอวิ๋นชวนจับเชิงเทินแล้วก้มมองลงไป ม้าสีน้ำตาลแดงวิ่งจนฟองขาวเต็มปาก คนบนหลังม้าหมอบอยู่กับอาน กล่องไม้ยาวบนหลังเขายาวกว่าสี่ฉื่อ สายผ้าหยาบที่ใช้มัดกล่องรัดลึกเข้าไปในบ่า จนมีเลือดซึมเปื้อนเสื้อแล้ว
“ฉางอัน เปิดประตูข้าง รับคนเข้ามาก่อน”
“ขอรับ”
ฉางอันหันหลังวิ่งลงจากหอประตูเมือง เสวียเสี่ยวเป่าเดินตามไปสองก้าว ก่อนจะชะโงกหน้ามองลงไปอีกครั้ง
“พี่ชวน พี่ใหญ่ส่งอะไรมาให้หรือ ทั้งยาวทั้งแคบ คงไม่ใช่โลงศพจริงๆ หรอกนะ”
เซียวอวิ๋นชวนยกเท้าเตะหน้าแข้งเขาทีหนึ่ง
“พูดดีๆ ไม่เป็นก็หุบปากไป มีโลงบ้านไหนแคบแบบนี้บ้าง แค่ยัดเจ้าลงไปก็แน่นแล้ว”