ตอนที่ 347 หญ้าประหลาดรากพิษ ผู้ลี้ภัยเป็นสุข

ตอนที่ 347 หญ้าประหลาดรากพิษ ผู้ลี้ภัยเป็นสุข

เซียวอวิ๋นชวนค่อยๆ ย่อตัวลง

เขาจ้องวัชพืชที่มีขอบใบเปล่งประกายสีม่วงประหลาดอยู่นานสองนาน

หญ้าชนิดนี้เลื้อยโตเรียบติดผืนดิน ใบกว้างหนา ด้านหลังใบเต็มไปด้วยขนสีขาวเส้นเล็กๆ

เขาใช้นิ้วมือสองนิ้วคีบลำต้นของมันไว้ ออกแรงเพียงนิดเดียวก็ถอนขึ้นมาได้ทั้งต้นจนถึงราก

ระบบรากที่แผ่ขยายซ่อนอยู่ใต้ผืนดิน รากแก้วยาวกว่าหนึ่งเชียะเสียอีก

ตรงรอยฉีกขาดของลำต้นและราก ค่อยๆ ซึมน้ำยางเหนียวข้นสีขาวขุ่นออกมาสองสามหยด

เซียวอวิ๋นชวนไม่ได้ระวัง ปลายนิ้วชี้จึงเปื้อนไปนิดหนึ่ง

ความรู้สึกชาแล่นพล่านขึ้นมาจากปลายนิ้วอย่างรวดเร็ว

อาการชาแล่นลามไปรอบๆ ตามผิวหนังอย่างว่องไว