เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 346 ฝนทิพย์หลั่งจากฟ้า
เปลือกตาของเซียวอวิ๋นชวนกระตุกวูบขึ้นมาทันที
เขาโน้มตัวลงไปดึงผู้เฒ่าซุนที่ทรุดอยู่กับพื้นให้ลุกขึ้น แล้วหมุนตัวก้าวขายาวมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือของเมืองทันที เซวียเสี่ยวเป่าหอบชายเสื้อวิ่งเหยาะๆ ตามหลังไปติดๆ
เซียวอวิ๋นชวนเดินจนกระทั่งเห็นแปลงทดลองปลูกสามพันไร่ที่เพิ่งฟื้นตัวได้ไม่นานปรากฏอยู่ตรงหน้า จึงหยุดฝีเท้าลง
พอเห็นสภาพในแปลงนาชัดถนัดตา ใจของทุกคนก็ร่วงวูบลงไปทันที
ดินที่เพิ่งจะนุ่มขึ้นเพราะน้ำอุ่นใต้ดินได้ไม่นาน บัดนี้กลับแยกแตกระแหงเป็นร่องกว้างเท่าฝ่ามืออีกครั้ง แค่พื้นรองเท้าเหยียบลงไป ก้อนดินก็แตกละเอียดเป็นเศษผงแห้งกรัง
หญ้าหยางเฉ่ากับหญ้าทรายที่เพิ่งหยั่งรากในแปลง ต่างพากันม้วนใบเข้าหากัน รอยแห้งเหี่ยวสีเหลืองเริ่มลามจากขอบใบเข้าไปข้างใน
ส่วนข้าวสาลีฤดูหนาวที่ให้ผลผลิตสูงซึ่งโตวันโตคืนดูดีมีหวังเมื่อไม่กี่วันก่อน ก็พากันคอพับคอตก ล้มระเนนระนาดแบนติดดินไปเป็นแถบๆ