เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 345 ภัยแล้งหน้าร้อนเริ่มมา ผู้หนีภัยหลั่งไหลเข้าเมือง
เซียวอวิ๋นชวนเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดสนิท
เมฆบาง ๆ ที่ควรมีให้เห็นบ้างในฤดูนี้กลับหายไปหมด แม้แต่ดาวก็ยังสว่างจนแสบตา
ลมกลางคืนที่พัดมาปะทะหน้าไม่มีความชื้นเลยสักนิด มีแต่ความร้อนแห้งที่ทำให้คอแห้งผาก
เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อผ้า ปลายนิ้วแตะโดนเครื่องควบคุมภูมิอากาศขนาดจิ๋ว ตรงขอบเครื่องกำลังกะพริบเป็นแสงเตือนสีแดงจาง ๆ ที่ดูแสบตา
ภัยแล้งใหญ่ที่ภาคเหนือไม่เคยเจอมาหลายสิบปีกำลังจะมาถึงจริง ๆ แล้ว
ตลอดครึ่งเดือนต่อมา ฝนไม่ตกลงมาแม้แต่หยดเดียว
คูเมืองนอกเมืองเจิ้นเป่ยถูกแดดแผดเผาจนน้ำลดไปกว่าครึ่ง ตรงที่น้ำตื้นเห็นท้องคูแห้งแตกระแหงเป็นบริเวณกว้างแล้ว
พ่อค้าที่เหงื่อท่วมศีรษะหาบถังน้ำเดินเข้าออกประตูเมืองกันไม่ขาดสาย
ในโถงใหญ่ของจวนอ๋อง เซียวจื้อหย่วนไพล่มือไว้ข้างหลัง เดินวนบนพื้นหินสีเทาอมเขียวรอบแล้วรอบเล่า พื้นรองเท้าหนังหนา ๆ กระทบพื้นดังตึง ๆ อยู่ตลอด