ตอนที่ 324 เมล็ดหญ้าลงดิน กลับเจอปัญหาใหม่โดยไม่คาดคิด

ตอนที่ 324 เมล็ดหญ้าลงดิน กลับเจอปัญหาใหม่โดยไม่คาดคิด

ฟ้าเพิ่งสว่างเต็มที่ กลิ่นโคลนสดในที่รกร้างดินเค็มด่างสามพันหมู่ทางเหนือของเมืองก็เหม็นคาวจนแทบหายใจไม่ออก

วัวสีน้ำตาลสิบกว่าตัวถูกปลดแอกออกแล้ว พวกมันนอนเคี้ยวหญ้าแห้งอยู่ข้างแอ่งน้ำโคลน ผู้เฒ่าซุนกับชาวบ้านชายทั้งหนุ่มทั้งแก่สิบกว่าคนถอดเสื้อ นั่งหมดแรงอยู่บนคันนา คราดเหล็กในมือผ่านการลับกับหินมาครึ่งค่อนคืน จนซี่คราดขึ้นเงาขาวแล้ว

เซียวอวิ๋นชวนเดินเข้าไป รองเท้าหนังเหยียบลงบนก้อนดินที่ไถพลิกขึ้นมา เปลือกเกลือสีขาวสองก้อนใต้เท้าแตกทันที

“พักพอหรือยัง?”

เซียวอวิ๋นชวนโยนกระบอกไม้ไผ่ในมือไปให้

ผู้เฒ่าซุนรับไว้ด้วยสองมืออย่างมั่นคง ดึงจุกไม้ออกแล้วกรอกน้ำเข้าปาก น้ำเย็นไหลจากคางเปื้อนโคลนลงไปจนถึงไหปลาร้า

“ท่านจวิ้นอ๋อง! ขุดคูโคลนลึกสองฉื่อเสร็จตามที่ท่านสั่งทุกอย่างแล้ว ไม่คลาดแม้แต่ครึ่งชุ่น!”

ผู้เฒ่าซุนใช้หลังมือสกปรกเช็ดปาก ก่อนยกมือชี้ไปยังที่รกร้างข้างหน้า

“คราบเกลือด่างเก่าข้างล่างหนามาก หนูเลียเข้าไปสองทีก็คงชักดิ้นตาย ตอนนี้พลิกขึ้นมาตากแดดหมดแล้ว!”