กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 323 กลับสู่ภาคเหนือ รายงานของตาเฒ่าซุน
ล้อรถม้าบดไปบนถนนดินโคลนปนหิน เสียงดังเอี๊ยดอ๊าดไม่หยุด
พอกำลังเลี้ยวเข้าประตูทิศใต้ของเมืองเจิ้นเป่ย ม้าแก่สีเหลืองก็พ่นลมหายใจแรงยาวออกมา ถนนดินข้างหน้าถูกคนสิบกว่าคนขวางไว้จนแน่นขนัด
“หยุดรถ! พี่เสี่ยวชวน ข้างหน้า... ข้างหน้ามีคนขวางไว้!”
เซวียเสี่ยวเป่าเลิกม่านสักหลาดหนาของรถขึ้น แล้วยื่นตัวออกไปนอกหน้าต่างครึ่งตัว
คนที่ยืนอยู่หน้าสุดคือตาเฒ่าซุน ขากางเกงพับขึ้นถึงหัวเข่า โคลนแห้งสีเทาปนน้ำตาลเกาะกรังเต็มปลีน่อง ในอ้อมแขนกอดสมุดปกแข็งหนาสามนิ้วไว้เล่มหนึ่ง ส่วนพวกคนแก่อีกสิบกว่าคนด้านหลังต่างก็ถือจอบหางนางแอ่นที่ขัดจนขึ้นเงา
เซียวอวิ๋นชวนไม่สนใจเสียงโวยวายของเซวียเสี่ยวเป่า เขาจับขอบประตูรถแล้วก้าวลงจากบันไดไม้ทันที
“ลุงซุน นี่เอะอะอะไรกัน อย่าขวางทาง เข้าเมืองไปค่อยคุยกันเถอะ!”
ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว พอเซียวอวิ๋นชวนยืนมั่น ตาเฒ่าซุนก็ยัดสมุดหนังเล่มหนาหนักเข้าอกเขา แล้วใช้นิ้วหยาบเคาะลงบนปกแรงๆ
“อย่ามาพูดไร้สาระ! ท่านจวิ้นอ๋อง ท่านดูนี่ก่อน ดูทุกลายเส้นให้ชัดเจนเลย!”