ตอนที่ 325 ภูมิปัญญาชาวนาในปลักโคลน

ตอนที่ 325 ภูมิปัญญาชาวนาในปลักโคลน

แดดร้อนเปรี้ยงแขวนคว้างอยู่กลางฟ้า

ลมเหนือหอบเอาทรายเหลืองหมุนคว้างพัดผ่านที่รกร้างทางเหนือของเมือง เม็ดทรายซัดใส่หน้าคนจนแสบ ทิ้งรอยแดงเป็นปื้นเจ็บแปลบ

เซวียเสี่ยวเป่าที่ยืนอยู่บนคันนายืนหอบหายใจแรง รองเท้าฟางขาดๆ ที่เท้าเปรอะคราบเกลือขาวเต็มไปหมด

ตรงหน้ามีแอ่งโคลนเละๆ กว้างใหญ่ขวางอยู่

ที่ดินบุกเบิกตั้งสามพันหมู่แท้ๆ แต่ครึ่งหมู่นี้ทางทิศตะวันตกกลับกลายเป็นน้ำโคลนขุ่นเดือดปุดๆ น้ำเหลืองส่งกลิ่นเหม็นผุดขึ้นมาจากข้างใต้ไม่หยุด ผิวโคลนด้านบนเกาะเป็นคราบเกลือแห้งกรังบาดตา

ผู้เฒ่าซุนเหวี่ยงไม้เท้าฟาดก้อนดินข้างเท้า ดินก้อนนั้นแตกกระจายเป็นผงทันที

ข้างร่องโคลนลึก ฉางอันถือแส้หนังวัวยืนตัวตรงเป๊ะ

ตรงหัวนามีชายฉกรรจ์สี่คนคุกเข่าตัวเอียงกระเท่เร่ ทั้งหมดโดนมัดมือไพล่หลังแน่นหนา เชือกฟางหยาบๆ รัดจมเข้าเนื้อแขนจนเป็นรอยคอดสีแดง ทั้งสี่ก้มหน้ามุดอยู่ระหว่างหัวเข่า ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

เซียวอวิ๋นชวนก้าวขายาวๆ ลงมาจากคันนา พื้นรองเท้าบดขยี้คราบด่างแห้งกรังแตกละเอียดไปตลอดทาง