ตอนที่ 313 เข้าสู่ทุ่งหญ้า พบกันครั้งแรกใต้ฟ้าครามเมฆขาว

ตอนที่ 313 เข้าสู่ทุ่งหญ้า พบกันครั้งแรกใต้ฟ้าครามเมฆขาว

ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสาง

ด้านนอกกระโจม ฟืนถูกเผาดังเปรี๊ยะ ๆ

เซียวอวิ๋นชวนลืมตาขึ้น นอนอยู่บนเตียงไม้กระดานแข็งพลางจ้องหลังคากระโจมสีเทา

พอขยับขาขวาแค่นิดเดียว โคนขาก็เจ็บแปลบแสบร้อนเหมือนเนื้อจะฉีก

ยาที่ทาไว้เมื่อคืนแห้งสนิทแล้ว ติดกางเกงชั้นในแน่นอยู่กับแผล

เซียวอวิ๋นชวนกัดฟันแน่น ค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง ดึงขอบกางเกงค่อย ๆ รูดลงทีละนิด

พอเนื้อผ้าหลุดออกจากแผล เลือดซึมออกมาเป็นเม็ดเล็ก ๆ เต็มไปหมด

เซียวอวิ๋นชวนสูดปากด้วยความเจ็บ ควานหาขวดกระเบื้องเคลือบสีเขียวไข่กาใบเล็กออกมาจากห่อผ้า ดึงจุกไม้ออก แล้วควักก้อนยาสีดำเหนียวมาป้ายตรงรอยถลอกที่บวมแดง

ยาเย็น ๆ ช่วยกดอาการเจ็บแปลบเอาไว้ได้ เขาถึงค่อยใส่เสื้อผ้ากลับตามเดิมแล้วรัดเข็มขัดให้แน่น