กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 314 เหมิงเล่อมาต้อนรับ ความกระตือรือร้นของเจ้าชายแห่งทุ่งหญ้า
“หยุดกินได้แล้ว! เศษเนื้อร่วงใส่เสื้อข้าหมดแล้ว!”
เซียวอวิ๋นชวนปัดแขนเสื้อ ส่วนเซวียเสี่ยวเป่าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามยังยัดเนื้อแห้งเข้าปากไม่หยุด
“พี่เสี่ยวชวน ข้างหน้า... ข้างหน้ามีอะไรเคลื่อนไหว!”
เสียงกีบม้าดังไล่มาจากที่ไกล ๆ จนพื้นหญ้าสั่นสะเทือน เสียงทุ้มหนักนั้นใกล้เข้ามาทุกที
ในรถม้าอบอวลไปด้วยกลิ่นยา เซียวอวิ๋นชวนเอนหลังพิงเบาะนุ่ม แผลตรงต้นขาด้านในตกสะเก็ดเป็นสีน้ำตาลอมเหลืองแล้ว เขายื่นมือไปจิ้มขอบสะเก็ดเบา ๆ มันแข็งทีเดียว แค่ขยับนิดเดียวก็ดึงรั้งเนื้อหนังจนเจ็บ
ฉางอันนั่งสะบัดแส้อยู่ด้านนอก ม้าดำตัวใหญ่ก้าวเดิน ล้อรถบดผ่านพื้นหญ้านุ่ม ๆ ดังพุ่บ ๆ ต่อเนื่องกัน
เซียวอวิ๋นชวนเลิกม่านหน้าต่าง ลมพัดกรูเข้ามาในรถพร้อมกลิ่นเขียวของหญ้าสด
“ฉางอัน เครื่องเหล็กสามคันรถข้างหลังนั่น คลุมผ้าใบเคลือบน้ำมันมิดดีหรือยัง?”
“คลุมแน่นหนาแล้วขอรับ! ยังมัดเชือกป่านไว้อีกสามรอบด้วย อย่าว่าแต่เศษหญ้าเลย ลมยังลอดเข้าไปไม่ได้!”