กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 312 พิธีร่วมกระโจม เซวียเสี่ยวเป่าตกใจจนทำผลไม้แห้งร่วง
รถม้าโคลงเคลงไม่หยุด ล้อรถบดผ่านผืนหญ้าหนานุ่ม ทิ้งรอยลึกไว้สองทาง
เซวียเสี่ยวเป่ากำผลไม้แห้งไว้เต็มมือ เคี้ยวดังกร๊อบแกร๊บ เศษผลไม้ร่วงกราวเต็มอกเสื้อ เขาใช้หลังมือปาดมุมปาก พยายามกลืนเศษผลไม้แห้งลงคออย่างยากลำบาก
“พี่เสี่ยวชวน พิธีร่วมกระโจมที่พี่พูดถึงก่อนหน้านี้ สรุปแล้วมันคืออะไรกันแน่”
เซียวอวิ๋นชวนที่พิงเบาะนุ่มขยับตัว ในตู้โดยสารค่อนข้างมืด เขาคลำหากระบอกน้ำมาเปิดจุกไม้ แล้วเงยหน้าดื่มน้ำไปอึกหนึ่ง
“ผู้ชายสองคนแต่งงานกัน ธรรมเนียมของพวกคนเถื่อนน่ะ”
เซียวอวิ๋นชวนเพิ่งกดจุกไม้แน่น ผลไม้แห้งในมือเซวียเสี่ยวเป่าก็ร่วงลงบนพื้นไม้ ดังกุกกักสองที
เขาอ้าปากค้าง นิ่งอึ้งอยู่นานก็ยังหุบปากไม่ลง
ผ่านไปครู่หนึ่ง เซวียเสี่ยวเป่าก็ตบหน้าขาตัวเองดังเพียะ เสียงดังลั่นจนสะเทือนไปทั้งตู้โดยสาร
“แม่เจ้าโว้ย! ข้าเข้าใจแล้ว ข้าเข้าใจกระจ่างแจ้งแล้ว!”