กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 311 พร้อมออกเดินทาง บทเรียนวันแรกของการขี่ม้า
“พี่เสี่ยวชวน ท่านอย่าฝืนเลยน่า!”
เซวียเสี่ยวเป่าเลิกม่านรถม้าขึ้น ในมือยังกำหัวไชเท้าที่กัดค้างไว้ครึ่งหัว แล้วตะโกนลั่น
“หลังม้านั่นแข็งโป๊ก จะสบายเท่ารถม้าที่ปูเบาะนุ่มตั้งสามชั้นได้ยังไงกัน”
เซียวอวิ๋นชวนที่ยืนอยู่หน้าคอกม้า ยื่นมือไปตบคอม้าตัวใหญ่ข้างๆ เบาๆ
ม้าพ่นลมหายใจฟืดฟาด ไอร้อนสีขาวพ่นรดหลังมือเขาจนชื้น ทั้งยังมีกลิ่นหญ้าติดมาด้วย
“หุบปากไปเลย”
เซียวอวิ๋นชวนคว้าบังเหียนมาถือไว้แน่น
“เอาแต่อุดอู้อยู่ในรถทุกวัน กระดูกกระเดี้ยวจะขึ้นสนิมหมดแล้ว วันนี้ข้าต้องขี่ให้ได้!”
เซวียเสี่ยวเป่าเบะปาก ก้มลงกัดหัวไชเท้าคำโต เสียงกร๊อบดังลั่น