เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 303 เริ่มงานเดือนอ้าย ของเก่า
วันที่ห้าเดือนอ้าย หิมะบนพื้นละลายไปแค่ครึ่งๆ พอย่ำเท้าลงไป เศษน้ำแข็งก็แตกเสียงดังกร๊อบแกร๊บ
ลมตรงลาดเขาด้านอับลมพัดแรงพิลึก หอบเอาเกล็ดน้ำแข็งซัดเข้าใส่หน้าคนเต็มๆ
เซียวอวิ๋นชวนที่สวมรองเท้าผ้าฝ้ายหนาเตอะถือลำไม้ไผ่แข็งเหลาแหลมไว้ในมือ เขาก้าวเท้าลงไปในแอ่งโคลนจนน้ำโคลนสีเหลืองกระเด็นใส่หน้าแข้ง แต่ก็ไม่แม้แต่จะปรายตามอง พลางจับลำไม้ไผ่แน่นแล้วแทงลงไปใต้ผิวดินทันที
ดินเยือกแข็งด้านล่างจับตัวแน่นหนา ปลายไม้ไผ่เจาะเข้าไปได้แค่นิ้วเดียวก็ไถลไปด้านข้าง ครูดผิวโคลนจนเป็นรอยสีขาวทางหนึ่ง
ช่างไม้หลี่ยืนหดตัวอยู่ข้างๆ ซุกมือทั้งสองข้างไว้ในแขนเสื้อ ริมฝีปากหนาวสั่นจนเป็นสีม่วงคล้ำ ตรงซอกแขนยังหนีบม้วนสายวัดหนังวัวเอาไว้ ปลายสายวัดถูกลมพัดสะบัดไปมาไม่หยุด
“ท่านจวิ้นอ๋อง นี่...นี่เพิ่งจะวันที่ห้าเดือนอ้ายเองนะขอรับ”