กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 304 ห้องใต้ดินโบราณเผยโฉม ชาวนาเมื่อร้อยปีก่อน!
ที่ก้นหลุมของโรงเรือนอุ่นหมายเลขเจ็ด มีแต่น้ำโคลนซึมลงมาตามชั้นดินเยือกแข็ง
อีเตอร์ในมือทหารผ่านศึกเพิ่งจะเจาะผ่านเศษดินหนาหนึ่งฟุตลงไป ด้านล่างก็มีเสียงทึบดังขึ้นมา
“ตึง!”
เสียงนั้นฟังดูทึบหนัก ปลายอีเตอร์ไม่ได้กระแทกโดนแผ่นหินตันๆ ด้านล่างต้องกลวงอยู่แน่ๆ
ทหารผ่านศึกโดนแรงสะเทือนจนง่ามมือชาดิก อีเตอร์เหล็กในมือกระดอนขึ้นมาครึ่งฟุต เขาถ่มน้ำลายรดฝ่ามือ โยนอีเตอร์ทิ้งไว้ข้างๆ แล้วนั่งยองๆ เอาสองมือหยาบกร้านคุ้ยโคลนทันที
“หยุดมือกันให้หมด! แม่งเอ๊ย อย่าใช้เครื่องมือเหล็กอีกนะ!”
เซียวอวิ๋นชวนที่ยืนอยู่ขอบหลุม รองเท้าบูตสั้นจมลงไปในเลนสองนิ้วแล้ว สิ้นเสียงพูดยังไม่ทันไร ตัวเขาก็ไถลตามลาดดินเหนียวสีเหลืองที่เปียกลื่นลงไปถึงก้นหลุม
เท้าลื่นพรวดขึ้นมาวูบหนึ่ง เขาเลยรีบเอามือยันผนังดินด้านข้างไว้ ถึงได้ทรงตัวอยู่
สิ่งที่เปรอะเต็มฝ่ามือ มีแต่โคลนดำเย็นเฉียบ