เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 302 ข้ามปีในโรงเรือนดิน แผนงานปีหน้า
วันส่งท้ายปีเก่า วงกบประตูทุกบ้านในเมืองเจิ้นเป่ยล้วนติดกระดาษตัดสีแดงที่ทำจากกระดาษหยาบ
ใต้เตาไฟ ฟืนติดไฟลั่นเปรี๊ยะๆ กลิ่นคาวมันหมูกับเนื้อตุ๋นลอยฟุ้งไปทั่วทั้งเมือง
ในห้องโถงจวนอ๋อง เซียวอวิ๋นชวนไม่ได้สั่งให้คนตั้งโต๊ะจัดเลี้ยง
เขาเรียกฉางอันกับองครักษ์ไม่กี่คน แบกโต๊ะกลมไม้เอล์มเก่าตัวหนาเตอะ แล้วยกเก้าอี้พนักโค้งมาอีกหกตัว พากันฝ่าลมและหิมะออกไปที่โรงเรือนอุ่นหลังใหญ่หมายเลขหนึ่งนอกเมือง
นอกโรงเรือน ลมเหนือหวีดหวิวเสียงแหบแห้ง ก้อนหิมะขนาดเท่าลูกวอลนัตซัดกระหน่ำใส่ม่านฟางหนาสองชั้นเสียงดังทึบๆ เป็นระลอก
แต่ข้างในโรงเรือน กลับอบอวลไปด้วยไอร้อน
ฉางอันประคองหม้อทองเหลืองใบใหญ่เดินเข้ามาอย่างมั่นคง วางหม้อลงบนเตาดินใบเล็ก น้ำแกงก้นหม้อคือน้ำแกงสีขาวข้นที่เคี่ยวจากกระดูกขาแกะทุบแตกสองท่อน ด้านบนลอยด้วยต้นหอมท่อนอวบ พริกแห้งหนึ่งกำมือ และเก๋ากี้สีแดงสดอีกไม่กี่เม็ด