ตอนที่ 301 ทูตพิเศษมาถึง ผักสดหนึ่งตะกร้าฟาดเข้าเต็มหน้า

ตอนที่ 301 ทูตพิเศษมาถึง ผักสดหนึ่งตะกร้าฟาดเข้าเต็มหน้า

นอกประตูด้านทิศใต้ ลมพัดหอบเอาก้อนหิมะขนาดเท่าลูกวอลนัตตกลงมากระแทกพื้นอย่างบ้าคลั่ง

รถม้าไม้เนื้อแดงคันใหญ่ติดป้ายงาช้างของกรมคลังจากเมืองหลวงจอดนิ่งอยู่ริมทาง ล้อข้างหนึ่งจมลงไปในหล่มโคลนที่แข็งตัว ม้าพันธุ์ดีสีแดงเข้มสองตัวสั่นไปทั้งสี่ขา พ่นไอสีขาวออกจากรูจมูกไม่หยุด คนขับฟาดแส้อยู่นานสองนาน พวกมันก็ยังไม่ยอมก้าวไปข้างหน้าแม้แต่ก้าวเดียว

รองเสนาบดีหลี่ยืนอยู่บนหัวเกวียนหน้ารถม้า เขาสวมชุดขุนนางผ้าไหมสีเขียวตัวใหม่เอี่ยม สองมือสอดอยู่ในปลอกอุ่นมือขนจิ้งจอกแดง ใบหน้าตอบผอมซีดเขียวเพราะความหนาว หนวดแพะสองสามเส้นตรงคางปลิวไหวตามลมจนดูไม่เป็นทรง

“ถิ่นทุรกันดารแท้ๆ ทุรกันดารเหลือเกิน! ข้าเป็นผู้แทนพระองค์รับคำสั่งจากกรมคลังมาตรวจการทำนาของกองทัพในภาคเหนือ จวนเจิ้นเป่ยอ๋องของพวกเจ้าต้อนรับแขกกันแบบนี้หรือ แม้แต่ถนนเรียบๆ สักสายยังไม่มีปัญญาซ่อม ที่เฮงซวยพรรค์นี้ แม้แต่สัตว์ยังรังเกียจที่จะเหยียบ!”

ทหารเฒ่าเฝ้าประตูเมืองสอดมือเข้าหากัน เปลือกตาตกลงมา ไม่สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่หดคอเข้าไปในคอเสื้อให้ลึกขึ้นอีกนิด

เสียงย่ำหิมะดังเอี๊ยดอ๊าดลอยออกมาจากซุ้มประตูเมือง

คนที่เดินนำหน้าสุดคือเซียวอวิ๋นโจว เศษน้ำแข็งบนเกราะโซ่เหล็กดำยังไม่ทันละลาย เขาวางมือทาบไว้บนด้ามดาบข้างเอว ย่างเท้าก้าวใหญ่และหนักแน่น