ตอนที่ 300 โรงเรือนอุ่นเดือนสิบสอง โอเอซิสกลางหิมะน้ำแข็ง

ตอนที่ 300 โรงเรือนอุ่นเดือนสิบสอง โอเอซิสกลางหิมะน้ำแข็ง

“นายท่าน ยามสามแล้วนะขอรับ! ถ้ายังไม่กลับห้องไปซุกผ้าห่ม พรุ่งนี้เช้าพระชายาต้องถลกหนังข้าไปทำแผ่นรองรองเท้าแน่!”

ฉางอันถือตะเกียงม้ากันลมไว้ในมือ ย่นคอ สองเท้าหนาวจนต้องย่ำสลับไปมาบนผืนดินไม่หยุด

บนทุ่งรกร้าง ลมเหนือพัดหวีดหวิว พัดปะทะม่านฟางหนาสองชั้นจนเกิดเสียงทึบดังพึ่บพั่บต่อเนื่อง

ทว่าหลังม่านฟางกลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

ไออุ่นพัดวูบเข้าปะทะหน้าเต็ม ๆ

กลิ่นขี้แพะหมักปนกับดินชื้นโชยอวล พัดเข้าจมูกอย่างอบอุ่น

ด้านหลังฉางอันยังคงบ่นโอดครวญ แต่เซียวอวิ๋นชวนไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย

ตรงหัวแปลงดินแปลงหนึ่ง เขากำลังนั่งยอง ๆ สองมือเสียบพรวดลงไปในดินเปียกชื้นอย่างไม่กลัวเลอะ

ล้วงลึกลงไปสามนิ้ว ปลายนิ้วถึงได้หยุดลง