กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 294 ฉลองการเก็บเกี่ยว ข้าวใหม่ลงชาม
ตะกร้าไม้ไผ่เปล่าแช่อยู่ในน้ำโคลนจนเนื้อไม้เริ่มซีดขาว
เซียวอวิ๋นชวนถูนิ้วมือที่แข็งชาไปมา
“ถ้าไม่มีฟืน คนทั้งเมืองคงได้แต่แทะก้อนน้ำแข็งประทังชีวิต”
เซวียเสี่ยวเป่าจามออกมาดังฮัดเช้ย น้ำมูกโป่งเป็นฟองตรงรูจมูกจนต้องรีบเอาแขนเสื้อป้ายออก
“พี่เสี่ยวชวน แล้วจะทำยังไงดีล่ะ ร่องโคลนหลังเขาไม่มีที่ให้เหยียบด้วยซ้ำ ถ่านอัดก้อนคงหมดหวังแน่แล้ว!”
ฉางอันถอดเสื้อคลุมกันฝนออกมาบิดน้ำอย่างแรงสองสามที แล้วพาดไว้บนราวไม้
“นายน้อย หรือว่า... ข้าจะพาคนไปตัดฟืนที่ป่าทึบห่างออกไปหลายสิบลี้ดีขอรับ ทางอาจจะเดินลำบาก เกวียนวัวก็เข้าไปไม่ได้ แต่ถ้าให้พวกพี่น้องช่วยกันแบกใส่หลัง อย่างน้อยก็น่าจะพอขนกลับมาได้บ้าง!”
เซียวอวิ๋นชวนส่ายหน้า
ลำพังแรงคนแบกจะขนฟืนกลับมาได้สักเท่าไร คนทั้งเมืองมีตั้งหลายหมื่นปากท้อง แถมยังมีกองทัพเกราะดำอีกสามหมื่นนาย แค่ต้มน้ำหุงหาอาหารในแต่ละวันก็ต้องใช้ฟืนไปตั้งเท่าไรแล้ว ยิ่งถ้าหิมะตกหนักจนปิดภูเขา หากเตียงเตาผิงขาดไฟขึ้นมา คนคงได้หนาวตายกันจริงๆ