กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 289 หว่านหญ้าอัลฟัลฟา นำหญ้าหมักลงหลุม
“พี่เสี่ยวชวน ท่าน... ท่านจะให้ข้ากินของเหม็นๆ ที่หมักจากหญ้าเน่าจริงๆ หรือขอรับ”
เซวียเสี่ยวเป่าเอามือบีบจมูก พลางถอยกรูดไปข้างหลังสุดแรงเกิด แล้วส่ายหน้าไปมาเหมือนกลองป๋องแป๋ง
เซียวอวิ๋นชวนยกเท้าถีบก้นเจ้าเด็กนี่ไปทีหนึ่ง แล้วด่าอย่างหงุดหงิด
“ไม่ต้องมาพูดมาก รีบไปตามฉางอันมา บอกให้พกมีดสับหญ้ากับพลั่วติดมือมาด้วย แล้วก็ไปหิ้วน้ำเกลือที่ละลายจากเกลือเม็ดสองถังมาจากโรงครัว รีบไปเลย!”
เซวียเสี่ยวเป่าเอามือลูบก้นป้อยๆ แล้ววิ่งแน่บหายไปอย่างรวดเร็ว
เซียวอวิ๋นชวนหันตัวกลับมามองแปลงหญ้าอัลฟัลฟาดอกม่วงที่เพิ่งผลิยอดเขียว หญ้าพวกนี้โตเร็วมาก แถมรากยังหยั่งลึก ขอแค่มีน้ำพอ ผ่านไปแค่ครึ่งเดือนก็สูงขึ้นมาครึ่งตัวคนแล้ว
ครึ่งเดือนต่อมา
ผืนดินเค็มด่างทางทิศเหนือของเมืองที่แต่ก่อนเคยขาวโพลน มาตอนนี้กลับเขียวชอุ่มไปด้วยหญ้าอัลฟัลฟาดอกม่วง ใบหญ้าขึ้นหนาอวบแน่น มีขนอ่อนนุ่มปกคลุมอยู่ทั่ว มองไปไกลจนสุดลูกหูลูกตา
เซียวอวิ๋นชวนใส่ชุดทะมัดทะแมง ในมือถือเคียวเล่มใหญ่ ก้าวเท้านำลงไปในแปลงเป็นคนแรก