เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 290 เร่งเกี่ยวข้าวฟ่างปลายฤดู ฝนตกต่อเนื่องจ่อถล่มอีกระลอก
“ฟ้าจะเปลี่ยนแล้ว!”
ตาเฒ่าซุนตะโกนจนเสียงหลง นิ้วมือผอมแห้งชี้ค้างไปทางขอบฟ้า
เซียวอวิ๋นชวนเงยหน้าขึ้น จ้องเมฆดำทะมึนที่กำลังม้วนตัว ลมหอบเอาไอชื้นพัดมากระทบหน้าจนเย็นเยียบเข้ากระดูก เศษหญ้าบนพื้นปลิวว่อนไปทั่ว
“จะเปลี่ยนก็ต้องรอให้พวกเราเก็บเกี่ยวเสร็จก่อน!”
เซียวอวิ๋นชวนเตะกระสอบเปล่าข้างตัวออกไป แล้วหันกลับไปตะโกนใส่ฉางอันลั่น
“ไป! ไปเรียกคนที่ยังขยับไหวในเมืองออกมาให้หมด! ชาวบ้านยังไม่ต้องรื้อค่าย ทุกคนลงแปลงนาเดี๋ยวนี้!”
ฉางอันตะโกนขานรับ ลนลานปีนขึ้นหลังม้า เงื้อแส้ฟาดลงบนสะโพกม้าอย่างแรง
ม้าดำร้องลั่นพลางพุ่งทะยานไปยังเมืองเจิ้นเป่ย สี่กีบเท้าเตะเศษดินฟุ้งกระจายตลอดทาง
เซียวอวิ๋นชวนหันกลับไปมองข้าวฟ่างปลายฤดูหลายพันชั่งที่ยังแห้งไม่สนิท ส่งเสียงดังกลบเสียงลมที่พัดกระหน่ำไปทั่วลาน