กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 256 วิธีโบราณ
ไม่ถึงสามวัน ข่าวที่จวนเจิ้นเป่ยอ๋องรับซื้อหมูป่วยก็แพร่กระจายไปทั่วทุกหมู่บ้านใกล้ไกล ชาวบ้านต่างเข็นรถล้อเดียวหรือไม่ก็หาบเข่งพังๆ ขนเอาลูกหมูตัวเล็กๆ ในบ้านที่เลี้ยงไม่รอดและจวนเจียนจะป่วยตาย มาส่งที่ใต้เนินเขาโล่งนอกเมืองจนหมด
ที่ดินว่างเปล่าผืนใหญ่ใต้เนินเขาโล่งถูกเซียวอวิ๋นชวนล้อมรั้วกั้นไว้ รอบด้านเต็มไปด้วยเสียงหมูร้องอู๊ดอี๊ดไม่ขาดสาย
เซวียเสี่ยวเป่านั่งอยู่หลังโต๊ะพังๆ ตัวหนึ่ง ในมือถือพู่กันคอยจดบัญชีไปพลาง อีกมือก็บีบจมูกตัวเองไว้แน่นไปพลาง
“หลี่เถี่ยจู้แห่งหมู่บ้านจางเจีย ลูกหมูป่วยผอมแห้งสองตัว ให้เงินสามร้อยอีแปะ!”
เซวียเสี่ยวเป่าดันเงินอีแปะไปบนโต๊ะ หลี่เถี่ยจู้รับเงินไปแล้วก็กล่าวขอบคุณซ้ำๆ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป
พอมองดูลูกหมูตัวเล็กสองตัวบนพื้นที่แม้แต่จะยืนยังซวนเซ เซวียเสี่ยวเป่าก็ขยับตัวหนีไปด้านข้างด้วยความรังเกียจ หมูพวกนั้นผอมจนเห็นซี่โครงเป็นซี่ๆ ชัดเจน บนตัวยังเปรอะขี้เหลวสีขาวปนเหลือง กลิ่นเหม็นหึ่งลอยโชยแตะจมูกไม่หยุด