ตอนที่ 255 ปลูกงาขี้ม่อน

ตอนที่ 255 ปลูกงาขี้ม่อน

ดินเค็มด่างทางเหนือเมืองเพิ่งจัดการเสร็จ เซียวอวิ๋นชวนยังไม่ทันได้หยุดหายใจ ก็เปลี่ยนเป็นชุดสั้น แบกอีเต้อเหล็กขึ้นบ่าแล้วก้าวออกจากประตูไป โดยมีเซวียเสี่ยวเป่าหาวหวอดๆ ตามหลังมา พ่วงด้วยชาวนาผู้เช่าแบกเครื่องมือทำไร่ตามมาอีกกลุ่มใหญ่

ขบวนคนพากันเดินขึ้นไปถึงครึ่งเนินเขาทางเหนือเมือง

ตรงนี้ตั้งรับช่องลมพอดี ลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านแก้มแต่ละทีบาดเจ็บไปหมด ชั้นดินใต้เท้าก็บางจนน่าใจหาย

ผู้เฒ่าซุนถ่มน้ำลายใส่ฝ่ามือ ยกจอบขึ้นสุดแขนแล้วสับลงไปเต็มแรง ทันใดนั้นก็มีเสียงดังเคร้ง คมจอบกระแทกโดนหินแข็งข้างใต้จนประกายไฟกระเด็น

สองมือชาดิกจนเกือบจับด้ามจอบไม่อยู่ ผู้เฒ่าซุนรีบนั่งยองๆ กอบดินตื้นๆ ด้านบนออก เห็นแต่ก้อนหินแตกขนาดเล็กใหญ่เต็มไปหมดอยู่ข้างล่าง

ผู้เฒ่าซุนทำหน้าอมทุกข์ หันไปมองเซียวอวิ๋นชวน