กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 254 กลุ่มพ่อค้าก้มหัว
เช้าตรู่วันถัดมา ฟ้ายังไม่สว่างดี หลังร้านค้าทางตะวันตกของเมืองมีรถล่อจอดอยู่หลายคัน พ่อค้าอ้วนยืนอยู่บนขั้นบันได กดเสียงเร่งลูกจ้างให้ขนของขึ้นรถ
“เร็วเข้า เร็วเข้า! ขยันมือขยันตาหน่อย เอ้อระเหยอะไรกัน!”
“เหล็กเนื้อดีกับเครื่องเทศ เอาผ้าขี้ริ้วคลุมให้มิด อย่าให้โผล่ออกมาแม้แต่ขอบ!”
ลูกจ้างหลายคนเหนื่อยจนหัวท่วมเหงื่อ หีบหนัก ๆ ถูกยกขึ้นรถล่อทีละใบ ๆ
พ่อค้าผอมสูงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กังวลจนเอามือถูกันไม่หยุด
“เล่าหลี่ นี่...เรื่องนี้จะสำเร็จจริง ๆ หรือ? ทางประตูเมืองจัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”
พ่อค้าอ้วนส่งเสียงฮึในจมูก สะบัดหน้าจ้องเขาตาเขียว
“วางใจเถอะ สิบตำลึงเงินยัดไปหมดแล้ว พวกทหารเลวที่เฝ้าประตูเมืองพวกนั้นลืมตาข้างเดียวไปนานแล้ว”
“ขอแค่ออกจากเมืองเจิ้นเป่ยไปได้ ก็ไม่มีใครมาหยุดเราได้อีก!”